Platform Engineering چیست و چرا آینده DevOps به آن وابسته است؟

تصور کنید تیم توسعه سازمان شما آماده انتشار نسخه جدید یک سامانه حیاتی است. کدها آماده هستند، تست‌ها با موفقیت انجام شده‌اند و همه منتظر استقرار نسخه جدید در محیط عملیاتی هستند. اما درست در همین مرحله، فرآیندی آشنا آغاز می‌شود؛ ارسال درخواست برای تیم زیرساخت، انتظار برای تخصیص منابع، تنظیم دسترسی‌ها، ایجاد محیط جدید، هماهنگی با تیم امنیت و رفع مشکلاتی که هر بار از ابتدا تکرار می‌شوند. Platform Engineering دقیقاً با هدف حذف این گلوگاه‌ها و ساده‌سازی تعامل میان تیم‌های توسعه و زیرساخت شکل گرفته است.

در ظاهر، همه تیم‌ها وظایف خود را به‌درستی انجام می‌دهند، اما نتیجه چیز دیگری است؛ زمان انتشار نرم‌افزار افزایش پیدا می‌کند، توسعه‌دهندگان بخش قابل توجهی از زمان خود را صرف کارهای عملیاتی می‌کنند و تیم زیرساخت نیز با حجم زیادی از درخواست‌های تکراری مواجه می‌شود.

سال‌ها پیش، DevOps برای حل همین چالش‌ها معرفی شد و بدون تردید توانست تحول بزرگی در نحوه توسعه و استقرار نرم‌افزار ایجاد کند. با این حال، رشد معماری‌های Cloud Native، Kubernetes، Microservices و افزایش پیچیدگی زیرساخت‌ها باعث شد بسیاری از سازمان‌های بزرگ با چالش‌های جدیدی روبه‌رو شوند؛ چالش‌هایی که DevOps به‌تنهایی پاسخ کاملی برای آن‌ها نداشت.

اینجاست که Platform Engineering به‌عنوان یکی از مهم‌ترین رویکردهای معماری سازمانی وارد میدان می‌شود.

امروزه شرکت‌های پیشرو جهان به‌جای آنکه هر تیم توسعه زیرساخت موردنیاز خود را از ابتدا ایجاد و مدیریت کند، یک پلتفرم داخلی طراحی می‌کنند که توسعه‌دهندگان بتوانند با کمترین وابستگی به تیم‌های عملیاتی، منابع، سرویس‌ها و ابزارهای استاندارد را به‌صورت Self-Service در اختیار داشته باشند.

به همین دلیل، بسیاری از تحلیلگران صنعت فناوری معتقدند Platform Engineering یکی از مهم‌ترین روندهای تحول زیرساخت در سال‌های اخیر است.

Platform Engineering چیست؟

 رویکردی در طراحی و مدیریت زیرساخت است که هدف آن ایجاد یک پلتفرم داخلی استاندارد برای توسعه‌دهندگان است تا بتوانند بدون درگیر شدن با پیچیدگی‌های زیرساخت، نرم‌افزارهای خود را سریع‌تر، ایمن‌تر و با کیفیت بالاتر توسعه و منتشر کنند.

به بیان ساده‌تر:

Platform Engineering یعنی ساخت یک پلتفرم مشترک که پیچیدگی زیرساخت را از دید تیم‌های توسعه پنهان می‌کند و خدمات موردنیاز آن‌ها را به‌صورت استاندارد و خودکار ارائه می‌دهد.

در این مدل، توسعه‌دهندگان دیگر نیازی ندارند برای هر تغییر کوچک با تیم‌های مختلف هماهنگ شوند. آن‌ها می‌توانند بسیاری از نیازهای خود را از طریق یک پلتفرم داخلی و با فرآیندهای از پیش تعریف‌شده برطرف کنند.

چرا Platform Engineering به وجود آمد؟

در سال‌های ابتدایی DevOps، اغلب سازمان‌ها تنها با چند سرور، چند سرویس و تعداد محدودی Pipeline کار می‌کردند. اما امروز شرایط کاملاً متفاوت است.

اکنون بسیاری از سازمان‌ها باید همزمان موارد زیر را مدیریت کنند:

• صدها Microservice
• ده‌ها خوشه Kubernetes
• زیرساخت‌های چندابری (Multi-Cloud)
• Pipelineهای متعدد CI/CD
• سیاست‌های امنیتی پیچیده
• الزامات انطباق و ممیزی
• ابزارهای متعدد مانیتورینگ و Observability

در چنین محیطی، اگر هر تیم توسعه مجبور باشد تمام این پیچیدگی‌ها را مدیریت کند، سرعت توسعه کاهش یافته و احتمال بروز خطا افزایش پیدا می‌کند.

Platform Engineering دقیقاً برای حل همین مسئله طراحی شده است.

چرا DevOps به‌تنهایی کافی نیست؟

این سؤال ممکن است برای بسیاری از مدیران فناوری مطرح شود.

آیا Platform Engineering جایگزین DevOps است؟

پاسخ کوتاه، خیر است.

Platform Engineering به‌معنای کنار گذاشتن DevOps نیست؛ بلکه تکامل طبیعی آن محسوب می‌شود.

DevOps فرهنگ همکاری میان توسعه و عملیات را تقویت کرد، اما در بسیاری از سازمان‌های بزرگ، توسعه‌دهندگان همچنان باید زمان زیادی را صرف مدیریت زیرساخت، تنظیم Pipelineها، پیکربندی سرویس‌ها و هماهنگی با تیم‌های مختلف کنند.

در چنین شرایطی، بخش قابل توجهی از انرژی تیم توسعه صرف فعالیت‌هایی می‌شود که مستقیماً به تولید ارزش برای کسب‌وکار مربوط نیست.

Platform Engineering تلاش می‌کند این وظایف تکراری و پیچیده را در قالب یک پلتفرم استاندارد متمرکز کند تا تیم‌های توسعه بتوانند تمرکز خود را بر توسعه محصول حفظ کنند.

تفاوت DevOps و Platform Engineering

یکی از رایج‌ترین سوءبرداشت‌ها این است که این دو مفهوم رقیب یکدیگر هستند.

در حالی که اهداف آن‌ها متفاوت است.

DevOps بیشتر بر فرهنگ همکاری، اتوماسیون و بهبود فرآیند تحویل نرم‌افزار تمرکز دارد.

در مقابل، Platform Engineering بر ایجاد یک بستر مشترک برای تمام تیم‌های توسعه متمرکز است؛ بستری که سرویس‌های استاندارد، زیرساخت، ابزارها و فرآیندهای آماده را در اختیار آن‌ها قرار می‌دهد.

به بیان دیگر:

• DevOps می‌گوید تیم‌ها باید بهتر با یکدیگر همکاری کنند.
• Platform Engineering می‌گوید ابزارها و زیرساخت باید به‌گونه‌ای طراحی شوند که این همکاری ساده‌تر، سریع‌تر و پایدارتر شود.

به همین دلیل، امروزه بسیاری از سازمان‌های بزرگ هر دو رویکرد را به‌صورت هم‌زمان به کار می‌گیرند.

سازمان‌هایی که بیشترین سود را از مهندسی پلتفرم می‌برند

هر سازمانی الزاماً به Platform Engineering نیاز ندارد. اگر یک شرکت کوچک تنها چند سرویس و یک تیم توسعه محدود داشته باشد، احتمالاً پیچیدگی زیرساخت هنوز به اندازه‌ای نیست که ایجاد یک پلتفرم داخلی توجیه اقتصادی داشته باشد.

اما در سازمان‌هایی با ویژگی‌های زیر، این رویکرد می‌تواند ارزش قابل توجهی ایجاد کند:

• چندین تیم توسعه نرم‌افزار
• معماری Microservices
• استفاده گسترده از Kubernetes
• استقرار مداوم (Continuous Delivery)
• زیرساخت Cloud یا Hybrid Cloud
• نیاز به استانداردسازی فرآیندها
• الزامات امنیتی و انطباق بالا

در چنین محیط‌هایی، Platform Engineering نه‌تنها سرعت توسعه را افزایش می‌دهد، بلکه کیفیت، امنیت و قابلیت نگهداری زیرساخت را نیز بهبود می‌بخشد.

آغاز یک تغییر در نگاه به زیرساخت

مهم‌ترین تفاوت Platform Engineering با رویکردهای سنتی، تغییر نگاه به زیرساخت است.

در این مدل، زیرساخت دیگر صرفاً مجموعه‌ای از سرورها، شبکه‌ها و ماشین‌های مجازی نیست؛ بلکه به یک محصول داخلی (Internal Product) تبدیل می‌شود که مشتریان آن، توسعه‌دهندگان سازمان هستند.

در نتیجه، تیم Platform نیز مانند یک تیم تولید محصول عمل می‌کند؛ نیازهای کاربران خود را می‌شناسد، تجربه کاربری را بهبود می‌دهد، خدمات جدید ارائه می‌کند و به‌صورت مستمر پلتفرم را توسعه می‌دهد.

این تغییر نگرش، یکی از مهم‌ترین دلایلی است که باعث شده Platform Engineering به یکی از کلیدی‌ترین مفاهیم معماری فناوری اطلاعات در سازمان‌های مدرن تبدیل شود.

اجزای اصلی مهندسی پلتفرم را بشناسیم

اگر بخواهیم Platform Engineering را تنها در یک جمله تعریف کنیم، می‌توان گفت:

هدف Platform Engineering این نیست که ابزارهای بیشتری به سازمان اضافه کند؛ بلکه می‌خواهد پیچیدگی فناوری را از دوش تیم‌های توسعه بردارد.

برای رسیدن به این هدف، Platform Engineering بر چند مفهوم کلیدی استوار است که در کنار یکدیگر، تجربه توسعه نرم‌افزار را متحول می‌کنند.

Internal Developer Platform (IDP) به عبارتی قلب مهندسی پلتفرم

مهم‌ترین مؤلفه در Platform Engineering، Internal Developer Platform (IDP) است.

IDP یک پلتفرم داخلی است که تیم Platform آن را برای توسعه‌دهندگان ایجاد می‌کند تا بتوانند بدون درگیر شدن با جزئیات زیرساخت، سرویس‌های موردنیاز خود را دریافت کنند.

به جای اینکه توسعه‌دهنده درخواست ایجاد ماشین مجازی، پایگاه داده، Namespace در Kubernetes یا تنظیم Load Balancer را به چند تیم مختلف ارسال کند، تمام این خدمات از طریق یک پلتفرم استاندارد در اختیار او قرار می‌گیرد.

به بیان دیگر، IDP مانند یک پرتال خدمات فناوری اطلاعات مخصوص توسعه‌دهندگان عمل می‌کند.

یک توسعه‌دهنده در Platform Engineering چه تجربه‌ای دارد؟

فرض کنید یکی از اعضای تیم توسعه قصد دارد یک Microservice جدید ایجاد کند.

در معماری سنتی، معمولاً باید مراحل زیر را طی کند:

• درخواست ایجاد Repository
• درخواست ایجاد محیط توسعه
• درخواست Namespace
• درخواست پایگاه داده
• درخواست Pipeline
• درخواست Secretها
• درخواست دسترسی‌ها
• درخواست مانیتورینگ

هرکدام از این مراحل ممکن است توسط تیم متفاوتی انجام شود و چندین روز زمان ببرد.

اما در Platform Engineering، توسعه‌دهنده وارد پلتفرم داخلی می‌شود، سرویس موردنظر را انتخاب می‌کند و ظرف چند دقیقه تمام این منابع به‌صورت خودکار ایجاد می‌شوند.

این همان مفهومی است که با عنوان Self-Service Infrastructure شناخته می‌شود.

Self-Service Infrastructure، حذف فرآیندهای تکراری

یکی از اهداف اصلی Platform Engineering، حذف وابستگی‌های غیرضروری میان تیم توسعه و تیم زیرساخت است.

در مدل Self-Service، توسعه‌دهندگان می‌توانند بسیاری از عملیات روزمره را بدون دخالت مستقیم تیم عملیات انجام دهند؛ البته نه به‌صورت کنترل‌نشده، بلکه در چارچوب سیاست‌های از پیش تعریف‌شده.

نمونه‌هایی از این خدمات عبارت‌اند از:

• ایجاد محیط جدید
• استقرار سرویس
• دریافت پایگاه داده
• ایجاد Queue
• مدیریت Secretها
• درخواست گواهی SSL
• مشاهده لاگ‌ها
• دسترسی به داشبوردهای مانیتورینگ

این رویکرد علاوه بر افزایش سرعت، احتمال خطای انسانی را نیز کاهش می‌دهد.

Golden Path، استانداردی که توسعه را ساده‌تر می‌کند

یکی از مفاهیمی که در سال‌های اخیر محبوبیت زیادی پیدا کرده، Golden Path است.

Golden Path به مجموعه‌ای از بهترین روش‌ها، ابزارها و فرآیندهای استاندارد گفته می‌شود که تیم Platform برای توسعه‌دهندگان آماده می‌کند.

به‌عنوان مثال، اگر یک تیم قصد ایجاد سرویس جدیدی داشته باشد، دیگر لازم نیست درباره انتخاب ابزارهای مختلف تصمیم‌گیری کند.

پلتفرم به‌صورت پیش‌فرض موارد زیر را در اختیار او قرار می‌دهد:

• ساختار پروژه
• Pipeline استاندارد
• تنظیمات امنیتی
• ابزارهای مانیتورینگ
• سیستم ثبت لاگ
• استانداردهای استقرار
• سیاست‌های دسترسی

در نتیجه، تمام تیم‌ها از الگوهای یکسانی پیروی می‌کنند و نگهداری سامانه‌ها ساده‌تر می‌شود.

Infrastructure as Code؛ زیرساخت نیز باید کدنویسی شود

یکی از ستون‌های اصلی Platform Engineering، Infrastructure as Code (IaC) است.

در این رویکرد، زیرساخت دیگر به‌صورت دستی ایجاد یا تغییر داده نمی‌شود.

تمام اجزای زیرساخت به شکل کد تعریف می‌شوند.

برای مثال:

• شبکه
• ماشین‌های مجازی
• Kubernetes Cluster
• Storage
• Firewall
• DNS
• Load Balancer

همگی از طریق فایل‌های متنی و ابزارهای اتوماسیون مدیریت می‌شوند.

مزایای این رویکرد عبارت‌اند از:

• تکرارپذیری
• کاهش خطاهای انسانی
• نسخه‌بندی تغییرات
• استقرار سریع‌تر
• بازیابی آسان زیرساخت

به همین دلیل، تقریباً تمام تیم‌های Platform از IaC به‌عنوان یکی از پایه‌های اصلی فعالیت خود استفاده می‌کنند.

GitOps، وقتی Git به منبع حقیقت تبدیل می‌شود

Platform Engineering ارتباط نزدیکی با GitOps دارد.

در GitOps، وضعیت مطلوب زیرساخت و سرویس‌ها داخل مخزن Git نگهداری می‌شود.

هر تغییری ابتدا در Repository ثبت شده و سپس به‌صورت خودکار روی محیط‌های عملیاتی اعمال می‌شود.

این رویکرد مزایای مهمی دارد:

• قابلیت ممیزی کامل
• امکان بازگشت سریع تغییرات
• شفافیت بیشتر
• حذف تغییرات دستی
• اتوماسیون کامل استقرار

در نتیجه، مدیریت زیرساخت به همان اندازه مدیریت کد نرم‌افزار قابل کنترل و قابل پیش‌بینی می‌شود.

نقش Kubernetes در مهندسی پلتفرم

امروزه صحبت از Platform Engineering بدون اشاره به Kubernetes تقریباً غیرممکن است.

البته باید توجه داشت که Platform Engineering وابسته به Kubernetes نیست، اما Kubernetes یکی از رایج‌ترین بسترهایی است که پلتفرم‌های داخلی بر پایه آن ساخته می‌شوند.

دلیل این موضوع، قابلیت‌های گسترده Kubernetes در زمینه:

• Orchestration
• Auto Scaling
• Service Discovery
• High Availability
• مدیریت کانتینرها

است.

به همین دلیل، بسیاری از Internal Developer Platformها در عمل لایه‌ای انتزاعی روی Kubernetes ایجاد می‌کنند تا توسعه‌دهندگان بدون نیاز به شناخت عمیق این فناوری، بتوانند از امکانات آن بهره ببرند.

Platform Team؛ تیمی که محصول تولید می‌کند

یکی از تفاوت‌های اساسی Platform Engineering با مدل‌های سنتی، نحوه نگاه به تیم زیرساخت است.

در این رویکرد، تیم Platform صرفاً مسئول نگهداری سرورها نیست.

این تیم یک محصول داخلی توسعه می‌دهد؛ محصولی که مشتریان آن، توسعه‌دهندگان سازمان هستند.

بنابراین، موفقیت تیم Platform تنها با معیارهایی مانند آپ‌تایم یا تعداد سرورها سنجیده نمی‌شود، بلکه شاخص‌هایی مانند موارد زیر نیز اهمیت پیدا می‌کنند:

• رضایت توسعه‌دهندگان
• سرعت ایجاد سرویس جدید
• کاهش زمان استقرار
• کاهش خطاهای عملیاتی
• بهبود Developer Experience

این تغییر نگاه، مهم‌ترین تفاوت Platform Engineering با بسیاری از مدل‌های سنتی مدیریت زیرساخت است.

چرا سازمان‌های بزرگ به سمت Platform Engineering حرکت کرده‌اند؟

هرچه تعداد تیم‌های توسعه، سرویس‌ها و زیرساخت‌های سازمان بیشتر شود، مدیریت دستی فرآیندها دشوارتر خواهد شد.

Platform Engineering تلاش می‌کند با ایجاد استاندارد، اتوماسیون و سلف‌سرویس، این پیچیدگی را کنترل کند.

در نتیجه، توسعه‌دهندگان زمان بیشتری برای تولید ارزش صرف می‌کنند و تیم‌های زیرساخت نیز به‌جای انجام درخواست‌های تکراری، بر توسعه و بهبود خود پلتفرم تمرکز خواهند کرد.

مزایا و چالش‌های مهندسی پلتفرم آیا این رویکرد برای همه سازمان‌ها مناسب است؟

تا اینجا دیدیم که Platform Engineering چگونه با ایجاد یک پلتفرم داخلی، پیچیدگی زیرساخت را از دید توسعه‌دهندگان پنهان می‌کند. اما سؤال مهم این است که آیا این رویکرد همیشه بهترین انتخاب است؟

پاسخ مانند بسیاری از تصمیمات معماری، به نیازهای واقعی سازمان بستگی دارد.

Platform Engineering یک فناوری جدید نیست که با نصب یک نرم‌افزار پیاده‌سازی شود؛ بلکه یک مدل عملیاتی (Operating Model) برای مدیریت زیرساخت و ارائه خدمات به تیم‌های توسعه است. به همین دلیل، موفقیت آن بیش از هر چیز به فرهنگ سازمان، بلوغ فرآیندها و میزان استانداردسازی وابسته است.

مهم‌ترین مزایای مهندسی پلتفرم

سازمان‌هایی که Platform Engineering را به‌درستی پیاده‌سازی کرده‌اند، معمولاً بهبود محسوسی در سرعت توسعه، کیفیت سرویس‌ها و بهره‌وری تیم‌های فنی تجربه می‌کنند.

افزایش سرعت توسعه نرم‌افزار

یکی از مهم‌ترین مزایای Platform Engineering، کاهش زمان موردنیاز برای آماده‌سازی زیرساخت است.

در گذشته، ایجاد یک سرویس جدید ممکن بود چند روز یا حتی چند هفته زمان ببرد. اما با استفاده از Internal Developer Platform، بسیاری از این فرآیندها تنها در چند دقیقه انجام می‌شوند.

این موضوع باعث می‌شود تیم‌های توسعه تمرکز بیشتری بر تولید قابلیت‌های جدید داشته باشند.

بهبود Developer Experience

امروزه تجربه توسعه‌دهنده یا Developer Experience (DevEx) به یکی از شاخص‌های مهم موفقیت سازمان‌های نرم‌افزاری تبدیل شده است.

وقتی توسعه‌دهندگان مجبور نباشند زمان خود را صرف پیکربندی زیرساخت، دریافت دسترسی‌ها یا هماهنگی با چندین تیم مختلف کنند، رضایت شغلی، بهره‌وری و کیفیت خروجی آن‌ها نیز افزایش پیدا می‌کند.

به همین دلیل، بسیاری از سازمان‌ها Platform Engineering را ابزاری برای بهبود DevEx می‌دانند.

استانداردسازی فرآیندها

یکی از مشکلات رایج در سازمان‌های بزرگ، تفاوت روش‌های کاری میان تیم‌های مختلف است.

ممکن است هر تیم:

• Pipeline متفاوتی داشته باشد.
• ابزار مانیتورینگ متفاوتی انتخاب کند.
• استاندارد امنیتی خاص خود را اجرا کند.
• روش متفاوتی برای استقرار نرم‌افزار داشته باشد.

Platform Engineering با ارائه Golden Path این پراکندگی را کاهش می‌دهد و فرآیندها را استاندارد می‌کند.

افزایش امنیت

زمانی که تمامی سرویس‌ها از یک پلتفرم استاندارد استفاده می‌کنند، اعمال سیاست‌های امنیتی نیز ساده‌تر خواهد بود.

برای مثال:

• مدیریت متمرکز Secretها
• استانداردسازی احراز هویت
• کنترل دسترسی‌ها
• ثبت کامل تغییرات
• اعمال خودکار سیاست‌های امنیتی

در چنین شرایطی، احتمال بروز خطاهای ناشی از تنظیمات دستی به میزان قابل توجهی کاهش می‌یابد.

کاهش هزینه‌های عملیاتی

اگرچه ایجاد یک تیم Platform در ابتدا نیازمند سرمایه‌گذاری است، اما در بلندمدت می‌تواند هزینه‌های عملیاتی را کاهش دهد.

زیرا:

• درخواست‌های تکراری کمتر می‌شوند.
• اتوماسیون افزایش پیدا می‌کند.
• زمان رفع مشکلات کاهش می‌یابد.
• بهره‌وری تیم‌ها بیشتر می‌شود.

چالش‌های Platform Engineering

در کنار تمام مزایا، این رویکرد بدون چالش نیست.

ایجاد پلتفرم به زمان نیاز دارد

برخلاف خرید یک محصول آماده، Platform Engineering باید متناسب با نیازهای سازمان طراحی شود.

بنابراین انتظار مشاهده نتایج در مدت‌زمان بسیار کوتاه، واقع‌بینانه نیست.

خطر پیچیده شدن بیش از حد پلتفرم

گاهی تیم Platform تلاش می‌کند تمام نیازهای احتمالی آینده را از همان ابتدا پوشش دهد.

نتیجه این رویکرد، پلتفرمی خواهد بود که استفاده از آن دشوارتر از زیرساخت قبلی است.

یکی از اصول مهم Platform Engineering این است که:

پلتفرم باید ساده‌تر از جایگزین آن باشد، نه پیچیده‌تر.

فاصله گرفتن از نیازهای واقعی توسعه‌دهندگان

اگر تیم Platform بدون دریافت بازخورد از کاربران خود تصمیم‌گیری کند، به‌تدریج پلتفرمی ایجاد خواهد شد که با نیازهای واقعی تیم‌های توسعه همخوانی ندارد.

به همین دلیل، بسیاری از سازمان‌ها تیم Platform را مانند یک تیم تولید محصول مدیریت می‌کنند و توسعه‌دهندگان را مشتریان داخلی آن می‌دانند.

آیا هر سازمانی به Platform Engineering نیاز دارد؟

پاسخ منفی است.

اگر سازمان:

• تنها یک تیم توسعه دارد.
• تعداد سرویس‌ها محدود است.
• زیرساخت پیچیده‌ای ندارد.
• فرآیندهای استقرار ساده هستند.

احتمالاً هزینه ایجاد یک تیم Platform از مزایای آن بیشتر خواهد بود.

اما در سازمان‌هایی که:

• چندین تیم توسعه دارند.
• از Kubernetes و Microservices استفاده می‌کنند.
• روزانه چندین استقرار انجام می‌دهند.
• زیرساخت Cloud Native دارند.
• به استانداردسازی و اتوماسیون نیاز دارند.

Platform Engineering می‌تواند بازدهی قابل توجهی ایجاد کند.

ارتباط مهندسی پلتفرم با هوش مصنوعی

با گسترش استفاده از هوش مصنوعی، نقش Platform Engineering نیز پررنگ‌تر شده است.

امروزه تیم‌های داده و AI برای توسعه مدل‌های خود به زیرساخت‌هایی مانند:

• GPU
• Storage پرسرعت
• Pipelineهای داده
• محیط‌های آزمایشی
• سرویس‌های MLOps

نیاز دارند.

ایجاد و مدیریت این منابع به‌صورت دستی نه‌تنها زمان‌بر است، بلکه بهره‌وری تیم‌های AI را نیز کاهش می‌دهد.

Platform Engineering می‌تواند این منابع را نیز در قالب خدمات Self-Service ارائه کند و مسیر توسعه راهکارهای هوش مصنوعی را تسریع کند.

به همین دلیل، بسیاری از سازمان‌ها Platform Engineering را یکی از پایه‌های اصلی زیرساخت AI می‌دانند.

آیا Platform Engineering آینده DevOps است؟

بهتر است این سؤال را به شکل دیگری مطرح کنیم.

Platform Engineering جایگزین DevOps نیست؛ بلکه مرحله بعدی تکامل آن است.

DevOps فرهنگ همکاری میان توسعه و عملیات را ایجاد کرد.

Platform Engineering این همکاری را با استفاده از پلتفرم‌های داخلی، اتوماسیون، استانداردسازی و Self-Service به سطح بالاتری می‌رساند.

به همین دلیل، این دو رویکرد نه‌تنها با یکدیگر تضادی ندارند، بلکه در کنار هم بیشترین ارزش را ایجاد می‌کنند.

سوالات متداول

Platform Engineering چیست؟
Platform Engineering رویکردی برای طراحی و مدیریت یک پلتفرم داخلی است که خدمات زیرساختی را به‌صورت استاندارد، خودکار و Self-Service در اختیار تیم‌های توسعه قرار می‌دهد.

آیا Platform Engineering جایگزین DevOps است؟
خیر. Platform Engineering مکمل DevOps محسوب می‌شود و با ایجاد پلتفرم‌های داخلی، اجرای اصول DevOps را در سازمان‌های بزرگ ساده‌تر و مقیاس‌پذیرتر می‌کند.

Internal Developer Platform یا IDP چیست؟
IDP یک پلتفرم داخلی است که ابزارها، سرویس‌ها و منابع استاندارد موردنیاز توسعه‌دهندگان را از طریق یک رابط یکپارچه و خودکار در اختیار آن‌ها قرار می‌دهد.

چه سازمان‌هایی بیشترین نیاز را به Platform Engineering دارند؟
سازمان‌هایی با چندین تیم توسعه، معماری Microservices، زیرساخت Cloud Native، Kubernetes و فرآیندهای استقرار مداوم بیشترین بهره را از Platform Engineering خواهند برد.

مهم‌ترین مزیت Platform Engineering چیست؟
کاهش پیچیدگی زیرساخت، افزایش سرعت توسعه، استانداردسازی فرآیندها، بهبود تجربه توسعه‌دهندگان و کاهش وابستگی به عملیات دستی از مهم‌ترین مزایای این رویکرد هستند.

آیا زیرساخت سازمان شما برای توسعه مدرن آماده است؟

اگر سازمان شما با افزایش تعداد سرویس‌ها، پیچیدگی زیرساخت، کندی فرآیندهای استقرار یا دشواری مدیریت محیط‌های Cloud Native روبه‌رو است، اکنون زمان مناسبی برای بازنگری در معماری پلتفرم خواهد بود.

توسعه فناوری اطلاعات لاندا با تجربه در طراحی زیرساخت‌های سازمانی، معماری Cloud، DevOps و Platform Engineering می‌تواند به شما در طراحی یک پلتفرم مقیاس‌پذیر، استاندارد و متناسب با نیازهای کسب‌وکار کمک کند تا تیم‌های توسعه با سرعت بیشتر و پیچیدگی کمتر، ارزش واقعی برای سازمان خلق کنند.